|
|
|
|
|
|
Even voorstellen....2 Limburgers in Hongarije
Introductiepagina
|
07 December 2009 | 13:20:37
|
|
Wij zijn Huub en Asztrid en wonen sinds 2007 in een klein dorp in Hongarije in de provincie Baranya. Wij hebben ons jachtige en stressvolle bestaan in Nederland verruild voor een rustig leven op het Hongaarse platteland. Dit is de ideale plek om toe te geven aan hetgeen ons het meest bezig houdt: schilderen, etsen en beeldhouwen. Omringd door de prachtige natuur en wonend temidden van de vriendelijke Hongaarse bevolking, leven wij ons leven.
Wij hadden nooit gedacht dat wij ons zo zouden gaan thuisvoelen op dit kleine stukje aarde, aangezien wij nog nooit eerder in Hongarije waren geweest. In onze eerste boerderij hebben wij 1,5 jaar back to basic gewoond, zonder enig comfort. In plaats van deze boerderij te laten verbouwen werden wij verliefd op een andere vervallen boerderij die al meer dan 50 jaar dienst had gedaan als paardenstal/smidse en op instorten stond maar die wel op een prachtige plek lag. Die bouwval hebben wij gekocht en laten verbouwen, het huis is inmiddels klaar. |
|
onze 2e boerderij, eerst een bouwval de stal die erbij hoort moet nog verbouwd
inmiddels geheel verbouwd tot een heerlijk huis worden tot atelier
met land tot aan de bosrand, midden in een geweldig dorpje
|
|
Klik in de linker kolom op onze boekenkast om verder te lezen
Schrijfsels van nu
over ons hedendaagse wel en wee en over allerlei "Hongarije-dingen" |
|
Hoe het is begonnen
over het kopen van een Hongaarse boerderij en over hoe wij hier verzeild zijn geraakt
over ons Hongaarse back-to-basic leven in onze eerste boerderij
immigratie, auto-invoeren en andere ervaringen (in 10 delen) |
|
Hoe het verder ging (worden nog logs aan toegevoegd)
over onze begintijd in Hongarije, over verbouwen, bouwtekeningen, architect, werklieden, aannemer,
waarheden en onwaarheden die je tegen komt, over het niet gaan verbouwen van onze eerste boerderij,
maar een bouwval kopen en die tot woonhuis laten verbouwen |
|
Onze beestenboel
over de dieren |
|
Autarkisch leven
de pogingen om 'een beetje zelfvoorziening' tot een deel van ons leven te maken |
|
Stof tot nadenken
overdenksels m.b.t. allerlei (maatschappelijke) kwesties |
|
Info Hongarije
info over diverse Hongarijezaken, links naar infowebsites/weblogs/infologs
(wordt nog info aan toegevoegd) |
 |
|
|
|
Verbouwen in Hongarije
Hoe het verder ging
|
17 Maart 2010 | 18:10:04
|
|
Verbouwen in Hongarije
Deel 9 |
De bouwval stelde al niet veel voor, maar nu er ook nog gesloopt werd, bleef er helemaal niet veel meer over van het gebouw. Op een bepaald moment lag er meer huis in de tuin, dan er nog rechtop stond
Zelf gaan verbouwen, daar hadden wij geen zin in. Daarnaast zien wij ons verbouwingen van deze omvang niet zelf doen. Wij hebben de gehele verbouwing door een Hongaarse aannemer laten doen. Er zijn echter een paar dingen die wij wél hebben gedaan. Wij zijn regelmatig gaan kijken bij de bouw. Wij woonden één dorp verderop, dus dat was makkelijk. Wij controleerden alles wat er werd gedaan. Vooral ik, (Asztrid) controleerde minutieus alle werkzaamheden. Zodra het mij niet beviel, of ik het anderszins nodig vond, nam ik contact op met de aannemer of de architect. Het was van begin af aan al duidelijk dat zij niet gewend waren om met een vrouw zaken te doen en over bouwzaken te praten. Dat ik meer verstand van bouwen heb dan van gordijnen naaien, daar moesten zij maar aan wennen. Daarnaast moesten wij wel rekening houden met het feit dat men over het algemeen in Hongarije heel anders bouwt en een hele andere manier van aanpak heeft dan in Nederland. En zouden wij er met de aannemer of de architect niet uitkomen, konden wij altijd terecht bij onze juridisch adviseur.
In deze log staan een aantal foto's van het begin van de verbouwing, vooral sloopwerk. De lange zijmuur wordt gesloopt en daar komt een nieuwe voor in de plaats. De rest van de foto's volgt in de volgende logs.
|
|
| |
|
|
|
Twee boerderijen
Hoe het verder ging
|
13 Maart 2010 | 19:56:47
|
|
Twee Hongaarse boerderijen die snakken naar een opknapbeurt
Deel 8
|
|
Wij woonden nog steeds in onze eerste onverbouwde boerderij. Wij waren inmiddels enige keren bij de boerderij die wij wilden kopen wezen kijken, één dorp verderop. De nieuwtjes en roddels snelden ons vooruit, want iedereen in ons dorpje ging er al van uit dat wij die boerderij hadden gekocht. De dorpsbewoners wisten ons zelfs te vertellen dat wij de boerderij, waar we op dat moment in woonden, aan buitenlanders hadden verkocht. Ze stelden de onvermijdelijke vraag: "Voor hoeveel hebben jullie de boerderij verkocht?" (in het Hongaars danwel;-) Tja, daar konden wij geen antwoord op geven, aangezien er nog niets verkocht was en niets gekocht.
Gedurende de tijd dat wij in onze eerste boerderij woonden, hadden zich wel spontaan geïnteresseerden gemeld, maar verkocht was er nog steeds niets. Op een dag stopte een auto voor de poort. Het bleek een makelaar te zijn. Hij vertelde in Wiener Schnitzel Duits dat hij klanten had die in onze boerderij geïnteresseerd waren en hij wilde namens hen komen praten met ons. Toen kwamen er Nederlanders met kennissen-van kennissen-van kennissen, die ook interesse hadden en tenslotte diende zich een Hongaar aan, allemaal mensen die onze boerderij wilden kopen. En dat gebeurde allemaal in een tijd waarin de wereldcrisis al op volle toeren draaide. Die was hier blijkbaar nog niet doorgedrongen!
Uiteindelijk kregen de dorpbewoners toch gelijk; wij kochten de bouwval. Op dat moment waren wij de trotse bezitters van twee boerderijen, of beter gezegd, bezitters van; veel stenen, nog meer leem, een paar duizend poreuze dakpannen en veel gras, héél veel gras.
Soms bekroop ons wel eens het gevoel dat wij van de regen in de drup waren beland. Normaal gesproken laat je het huis verbouwen om zo snel mogelijk weer in het land der beschaving te kunnen vertoeven. In plaats daarvan bleven wij prehistorisch doorleven en kochten er nog een bouwval bij. En wij vertelden ons bezoek en vrienden enthousiast over onze verbouwingsplannen. Want bezoek kregen wij regelmatig, Nederlandse, Duitse mensen, mensen die blijkbaar allemaal wisten waar wij woonden, want wij kenden ze niet. Ze stopten spontaan voor onze poort en verblijdden ons met hun bezoekjes. Om soms, de volgende keer, terug te komen met een hele rits vrienden en familie in hun kielzog, o.a. om ons optrekje te bewonderen. Sommigen beleefden het volgens ons meer als een middagje uit want het had soms veel weg van een bezoekje aan een openluchtmuseum. Het zou niet zijn opgevallen als wij entree hadden gevraagd. Zodra wij enthousiast begonnen te vertellen over de aankoop van onze tweede boerderij en de plannen daarmee, vond men het vaak moeilijk om het gezicht in de plooi te houden. Er verscheen een meewarige blik op hun gezichten en ik geloof dat sommigen ons spontaan voor verder onheil hadden willen beschermen, waren wij niet zo enthousiast geweest.
Zodra er dames bij het bezoek aanwezig waren, was de duur van het bezoek een stuk korter. Voor de heren was er genoeg plaats om 'wild te plassen' maar de dames moesten een geschikte plek vinden vóór het volgend plasje zich ging aandienen. Wij hadden namelijk geen wc in het huis, alleen maar een originele poepdoos, buiten op het erf. Een piepklein tochtig hokje met een zitplank met een gat en op de vloer een emmer met zand om het achtergelatene af te dekken, een waxinelichtje met daarnaast een aansteker was het duo dat voor verlichting zorgde . Dat was de enige plek waar men "naar de wc" kon. Blijkbaar was dat teveel gevraagd want ook al hadden wij veel bezoek, onze poepdoos heeft nooit bezoek gehad.
|
|
de lange zijgevel wordt vervangen door een nieuwe muur
de gevelmuur stond op instorten, er zaten ook nog 3 grote (poort)gaten in
het dak wordt gestut, want de hele gevel gaat eruit
|
Ondertussen leefden wij rustig door in ons openluchtmuseum en zo vlogen de weken voorbij. Het was bijna iedere dag mooi weer maar de regenbuitjes tussendoor haatten wij gigantisch. Want dan vloog het gras de hoogte in. Het grootste stuk lieten wij door de gemeente maaien, maar omdat wij op dat moment twee boerderijen bezaten, bleef er voor ons nog genoeg over, dat betekende zo'n twee voetbalvelden maaien met de Stihl bosmaaier. De bouwval lag echter ook op ons te wachten. De benodigde administratieve zaken werden door de Hongaarse architect afgehandeld en wij hadden (schriftelijke) afspraken gemaakt met de Hongaarse aannemer. Eind september 2008 werd gestart met de verbouwing. |
|
het slopen van de lange zijgevel
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
